သွေးပေါင်ကျစေရန် အစားအစာ (၈) မျိုး နှင့် သွေးပေါင်ကို ချက်ချင်းတက်စေနိုင်သော အစားအစာ ၄ မျိုး

သွေးပေါင်ကျစေရန် ကူညီပေးသော အစားအစာများ

၁။ ငှက်ပျောသီး (Bananas) သွေးပေါင်ချိန်နှင့် ပတ်သက်သည့် သုတေသနများတွင် ငှက်ပျောသီးကို မကြာခဏ တွေ့ရခြင်းမှာ ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိပါသည်။ အလယ်အလတ်အရွယ်အစားရှိ ငှက်ပျောသီးတစ်လုံးတွင် ပိုတက်စီယမ် ၄၀၀ မှ ၄၅၀ မီလီဂရမ်ခန့် ပါဝင်ပြီး အမျှင်ဓာတ်နှင့် မဂ္ဂနီဆီယမ် အနည်းငယ်လည်း ပါဝင်ပါသည်။ ပိုတက်စီယမ်သည် သွေးလှည့်ပတ်မှုစနစ်အပေါ် ဆိုဒီယမ် (ဆား) ၏ ဆိုးကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဆန့်ကျင်ပေးနိုင်သောကြောင့် ဤသတ္တုဓာတ်ပါဝင်မှုသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။

၂၀၂၅ ခုနှစ် ဝါတာလူး တက္ကသိုလ် (University of Waterloo) မှ သုတေသနတစ်ခုတွင် ဤအချက်ကို တိုက်ရိုက်စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ သုတေသီများသည် အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများတွင် ဆိုဒီယမ်နှင့် ပိုတက်စီယမ် စားသုံးမှု အဆင့်အမျိုးမျိုးကို ကျောက်ကပ်၊ ဟော်မုန်းနှင့် နှလုံးသွေးကြောစနစ်တို့က မည်သို့တုံ့ပြန်ကြောင်း ကွန်ပျူတာပုံစံငယ်များ တည်ဆောက်၍ စမ်းသပ်ခဲ့ရာ ပိုတက်စီယမ် မြှင့်တင်ပေးခြင်းက လိင်နှစ်မျိုးစလုံးတွင် သွေးပေါင်ချိန်ကို သိသိသာသာ ကျဆင်းစေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဦးဆောင်သုတေသီက “ဆိုဒီယမ်ကို လျှော့ချရုံသက်သက်ထက် ငှက်ပျောသီး သို့မဟုတ် ပန်းဂေါ်ဖီစိမ်းကဲ့သို့သော ပိုတက်စီယမ် ကြွယ်ဝသော အစားအစာများကို သင့်အစားအစာတွင် ပိုမိုထည့်သွင်းခြင်းက သင့်သွေးပေါင်ချိန်အပေါ် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သည်” ဟု ရှင်းလင်းစွာ အကြံပြုထားသည်။

၂။ အရွက်စိမ်းများ (Leafy greens) ဟင်းနုနွယ်၊ ကိုက်လန်နှင့် ဆွစ်ချတ် (Swiss chard) ကဲ့သို့သော အရွက်စိမ်းများတွင် အမျှင်ဓာတ်ထက် ပိုမိုများပြားသော အာဟာရဓာတ်များ ပါဝင်ပါသည်။ ၎င်းအရွက်များတွင် သွေးကြောများကို ကျုံ့စေမည့်အစား ပြေလျော့စေရန် ကူညီပေးသည့် သတ္တုဓာတ်နှစ်မျိုးဖြစ်သော ပိုတက်စီယမ်နှင့် မဂ္ဂနီဆီယမ်တို့ အမြောက်အမြား ပါဝင်ပါသည်။ ချက်ပြုတ်ထားသော ဆွစ်ချတ် တစ်ခွက်စာတွင် မဂ္ဂနီဆီယမ် ၁၅၀ မီလီဂရမ်နှင့် ပိုတက်စီယမ် ၉၆၁ မီလီဂရမ် ပါဝင်သည်။

ပိုတက်စီယမ် စားသုံးမှုနှင့် သွေးပေါင်ချိန် ပြောင်းလဲမှုကြား ဆက်စပ်မှုမှာ အလွန်တိကျပါသည်။ သုတေသနများအရ နေ့စဉ် ပိုတက်စီယမ် စားသုံးမှု ၁ ဂရမ် တိုးလာတိုင်း ဆိုဒီယမ် မြင့်မားစွာစားသုံးသော အမျိုးသမီးများတွင် အပေါ်သွေး (systolic blood pressure) ၂.၄ မီလီမီတာပြဒါး (mm Hg) လျော့ကျသွားကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ညစာစားရာတွင် အသုပ်တစ်ပွဲ ထည့်စားရုံမျှဖြင့် ဤကဲ့သို့ သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲကို ရရှိနိုင်ပါသည်။

၃။ ဘီးရု / သကြားမုန်လာဥ (Beets) Beets များသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ နိုက်ထရစ်အောက်ဆိုဒ် (nitric oxide) အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသော ဓာတ်ပေါင်းများဖြစ်သည့် နိုက်ထရိတ် (nitrates) ပါဝင်မှုကြောင့် ဤစာရင်းတွင် ပါဝင်လာခြင်းဖြစ်သည်။ နိုက်ထရစ်အောက်ဆိုဒ်သည် သွေးကြောများကို ကျယ်စေပြီး သွေးလည်ပတ်ရန် လိုအပ်သော ဖိအားကို သက်သာစေပါသည်။ ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် စားသုံးပြီးနောက် အတော်လေး မြန်ဆန်စွာ ပေါ်လာတတ်သောကြောင့် beet ဖျော်ရည်သည် လေ့ကျင့်ခန်းမလုပ်မီ သောက်သုံးရန်နှင့် သွေးပေါင်ချိန်အတွက် လူကြိုက်များသော အစားအစာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ရလဒ်ပြသရန် သီတင်းပတ်များစွာ ကြာတတ်သော အချို့သော ကုသမှုများနှင့်မတူဘဲ beet နိုက်ထရိတ်၏ သွေးကြောအပေါ် တုံ့ပြန်မှုကို အချို့သော သုတေသနများတွင် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း တိုင်းတာတွေ့ရှိနိုင်သည်။ ယင်းမှာ သွေးတိုးရောဂါရှိသူများအတွက် beets က ဆေးဝါးများကို အစားထိုးနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ သို့သော် အခြားသော အစားအသောက် ပြောင်းလဲမှုများနှင့်အတူ သွေးကြောများ ပျော့ပျောင်းမှုကို အထောက်အကူပြုရန် လွယ်ကူသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၄။ အဆီပါဝင်သော ငါးများ (Fatty fish) ဆယ်လ်မွန် (Salmon)၊ မက်ကရယ် (mackerel) နှင့် အခြားအဆီပါဝင်သော ငါးများတွင် အိုမီဂါ-၃ (omega-3) ဖက်တီးအက်ဆစ်များ ပါဝင်ပြီး ယင်းနှင့်ပတ်သက်သော သုတေသန အထောက်အထားများမှာလည်း များစွာရှိပါသည်။ အဆီများသော ငါးများသည် အိုမီဂါ-၃ အဆီများအတွက် အကောင်းဆုံး အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး နှလုံးအတွက် များစွာအကျိုးရှိကာ ရောင်ရမ်းမှုကို လျှော့ချပေးခြင်းဖြင့် သွေးပေါင်ချိန်ကို ကျဆင်းစေနိုင်သည်။ ကြီးမားသော လေ့လာဆန်းစစ်မှု တစ်ခုက ဤဆက်စပ်မှု မည်မျှအားကောင်းကြောင်းကို ခိုင်မာစွာ ပြသထားသည်။

လူပေါင်း ၄,၉၇၃ ဦး၏ ကျန်းမာရေး အချက်အလက်များနှင့် သုတေသန ၇၁ ခုကို လေ့လာခဲ့သော ၂၀၂၂ ခုနှစ် သုတေသနတစ်ခုအရ နေ့စဉ် အိုမီဂါ-၃ အဆီ ၂ ဂရမ်မှ ၃ ဂရမ်အထိ ပါဝင်သော အဆီများသည့် ငါးများကို စားသုံးခြင်းသည် သွေးပေါင်ကျစေရန် အကြီးမားဆုံး အကျိုးကျေးဇူးကို ပြသခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဆယ်လ်မွန်ငါး ၃.၅ အောင်စခန့်နှင့် ညီမျှပြီး အပတ်စဉ် စားသောက်မှု အစီအစဉ်အတွက် ခက်ခဲသော ပမာဏ မဟုတ်ပါ။ တစ်ပတ်လျှင် အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့် အနီရောင်အသားများအစား ငါးကို အစားထိုး စားသုံးခြင်းသည် နှလုံးကျန်းမာရေးအတွက် နှစ်ဆ အကျိုးရှိစေပုံပေါ်သည်။

၅။ ဘယ်ရီသီးများ (Berries) ဘလူးဘယ်ရီ၊ စတော်ဘယ်ရီနှင့် အခြားဘယ်ရီသီးများသည် သွေးကြောလုပ်ဆောင်ချက်ကို ကောင်းမွန်စေသည့် အပင်ထွက်ဓာတ်ပေါင်းများဖြစ်သော ဖလေဗိုနွိုက် (flavonoids) များကြောင့် နာမည်ကြီးပါသည်။ ဤဓာတ်တိုးဆန့်ကျင်ပစ္စည်း (antioxidants) များသည် သွေးကြောနံရံများကို အထောက်အကူပြုပြီး သွေးစီးဆင်းမှု အပြောင်းအလဲများကို ပိုမိုထိရောက်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ရန် ကူညီပေးသည်။ ဘယ်ရီသီးများတွင် အမျှင်ဓာတ်နှင့် သဘာဝအချိုဓာတ်လည်း ပါဝင်သောကြောင့် ကျန်းမာရေးနှင့် မညီညွတ်သော သရေစာများအစား အစားထိုး စားသုံးနိုင်ပါသည်။

လေ့လာမှုတစ်ခုချင်းစီတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ပမာဏ ကွာခြားနိုင်ပြီး ဘယ်ရီသီးတစ်ခုတည်းနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆိုဒီယမ် အလွန်အကျွံ စားသုံးခဲ့မှုကို ပြန်လည်မချေဖျက်နိုင်ပါ။ သို့တိုင်အောင် အာဟာရသုတေသီများက သွေးပေါင်ချိန်နှင့် ညီညွတ်သော စားသောက်မှုပုံစံကို တည်ဆောက်လိုသူတိုင်းအတွက် ဘယ်ရီသီးသည် အလွယ်ကူဆုံးနှင့် အစားချင်စရာအကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း အမြဲတမ်း ညွှန်ပြကြသည်။ ၎င်းတို့ကို နံနက်စာ၊ သရေစာ သို့မဟုတ် အချိုပွဲများတွင် လွယ်ကူစွာ ထည့်သွင်းစားသုံးနိုင်ပါသည်။

၆။ ကြက်သွန်ဖြူ (Garlic) ကြက်သွန်ဖြူတွင် သွေးကြောများကို ပြေလျော့စေရန် ကူညီပေးသည့် ဆာလဖာဓာတ်ပေါင်းဖြစ်သော အယ်လီစင် (allicin) ပါဝင်ပါသည်။ ကြက်သွန်ဖြူတွင်ပါဝင်သော အယ်လီစင်သည် သွေးကြောများကို ပြေလျော့စေပြီး သွေးပေါင်ချိန်ကို ကျဆင်းစေသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို မူလသွေးပေါင်ချိန် အဆင့်အမျိုးမျိုးရှိသည့် လူအုပ်စု အသီးသီးတွင် လေ့လာထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဓိကအချက်မှာ ပမာဏ (Dosage) ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော လေ့လာဆန်းစစ်မှုတစ်ခုအရ ကြက်သွန်ဖြူသည် သွေးတိုးရှိသူရော မရှိသူများတွင်ပါ သွေးပေါင်ချိန်ကို ကျဆင်းစေကြောင်း တွေ့ရသော်လည်း သုတေသနများစွာက အစိမ်း သို့မဟုတ် ချက်ပြုတ်ထားသော ကြက်သွန်ဖြူထက် ကြက်သွန်ဖြူ ဖြည့်စွက်စာ (supplements) များကို သောက်သုံးမှသာ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ရလေ့ရှိကြောင်း အကြံပြုထားသည်။ ဖြည့်စွက်စာများလောက် အကျိုးသက်ရောက်မှု မကြီးမားသော်လည်း ဟင်းလျာများတွင် ကြက်သွန်ဖြူ ထည့်သွင်းချက်ပြုတ်ခြင်းက အကျိုးကျေးဇူး အချို့နှင့် အရသာကိုတော့ ပေးစွမ်းနိုင်ပါသေးသည်။

၇။ ထောပတ်သီး (Avocados) ထောပတ်သီးတွင် ပိုတက်စီယမ်၊ မဂ္ဂနီဆီယမ်၊ အမျှင်ဓာတ်နှင့် အများအားဖြင့် ကျန်းမာရေးနှင့်ညီညွတ်သော အဆီ (unsaturated fat) တို့ တစ်ပေါင်းတည်း ပါဝင်ပြီး ယင်းသည် ရှားပါးသော အာဟာရဓာတ် ပေါင်းစပ်မှုဖြစ်သည်။ ဤအာဟာရဓာတ် ပေါင်းစပ်မှုသည် နှလုံးကျန်းမာရေးအတွက် အလွန်သင့်လျော်ပြီး ထောပတ်သီးတစ်လုံးတွင် ပိုတက်စီယမ် ၆၉၀ မီလီဂရမ်ခန့်နှင့် အမျှင်ဓာတ် ၉ ဂရမ် ပါဝင်သည်။ ဤပိုတက်စီယမ်ပမာဏသည် ငှက်ပျောသီးထက်ပင် ပိုများပါသည်။

ထောပတ်သီးတွင် ပါဝင်သော အဆီအများစုမှာ သံလွင်ဆီတွင် ပါဝင်သည့် မိုနိုအန်ဆပ်ချူရေးတက် (monounsaturated) အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး သုတေသနများအရ ၎င်းသည် နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို ပိုမိုဆိုးရွားစေမည့်အစား ပိုမိုကောင်းမွန်စေကြောင်း တွေ့ရသည်။ အသားညှပ်ပေါင်မုန့် (sandwich) တွင် ထောပတ် သို့မဟုတ် မာရိုးနိစ် အစား ထောပတ်သီးကို အစားထိုးခြင်းသည် သေးငယ်သော်လည်း အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိစေနိုင်သော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကယ်လိုရီပါဝင်မှု များသောကြောင့် စားသုံးသည့်ပမာဏကို ဂရုပြုရန် လိုအပ်သော်လည်း မျှတသော အစားအသောက်ပုံစံတွင် ပုံမှန်ထည့်သွင်း စားသုံးပါက ထောပတ်သီးသည် ကျန်းမာရေး အကျိုးကျေးဇူး များစွာကို တစ်ပြိုင်နက် ပေးစွမ်းနိုင်ပါသည်။

၈။ အုတ်ဂျုံ (Oats) အုတ်ဂျုံတွင် ပျော်ဝင်နိုင်သော အမျှင်ဓာတ် (soluble fiber) ပါဝင်ပြီး ၎င်းသည် အစာခြေစနစ်ကို အထောက်အကူပြုရုံသာမက သွေးပေါင်ချိန်နှင့် ကိုလက်စထရောကိုပါ အနည်းငယ် ကျဆင်းစေနိုင်ပါသည်။ အစာစားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်က သကြားနှင့် အဆီကို စီမံခန့်ခွဲပုံအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဩတ်စမီးလ် (oatmeal) တစ်ပန်းကန်တွင် သဘာဝအားဖြင့် ဆိုဒီယမ် ပါဝင်မှုနည်းပါးခြင်းကလည်း အလွန်အရေးပါသော အချက်တစ်ချက်ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် အစေ့အဆန်များသည် လူထုလေ့လာမှုများတွင် သွေးတိုးရောဂါဖြစ်ပွားမှုနှုန်း လျော့နည်းခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေတတ်ပြီး အုတ်ဂျုံသည် နေ့စဉ်ဘဝတွင် ထည့်သွင်းစားသုံးရန် အလွယ်ကူဆုံး အစေ့အဆန်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ဘယ်ရီသီးများနှင့် တွဲဖက်စားသုံးနိုင်ပြီး ထိုသို့စားသုံးခြင်းက သွေးပေါင်ချိန်ကို ကောင်းမွန်စေသော အစားအစာ နှစ်မျိုးကို နံနက်စာ တစ်နပ်တည်းတွင် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ သေးငယ်သော်လည်း ပုံမှန်ပြုလုပ်လေ့ရှိသော အလေ့အထများသည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါတည်း စားသုံးသော အစားအစာများထက် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပို၍ အရေးပါလာပါသည်။

သွေးပေါင်ကို ချက်ချင်းတက်စေနိုင်သော အစားအစာ (၄) မျိုး

၁။ ပြုပြင်စီမံထားသော အသားများနှင့် အသင့်စားအသားပြားများ (Processed and deli meats) ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ပြုပြင်စီမံထားသော အသားများသည် ဆိုဒီယမ်စားသုံးမှုကို အလျင်အမြန် မြင့်တက်စေကြောင်း အမြဲတမ်း သတိပေးခံရလေ့ရှိသည်။ ယင်းထုတ်ကုန်များသည် ကြာရှည်ခံရန်နှင့် အရသာပိုမိုကောင်းမွန်စေရန် ဆိုဒီယမ် အမြောက်အမြား အသုံးပြု၍ အဆင့်ဆင့် ပြုပြင်စီမံထားရသည်။ ပြုပြင်ထားသော နေ့လယ်စာစား အသားတစ်ပွဲတွင် ဆိုဒီယမ် ၃၀၀ မှ ၅၀၀ မီလီဂရမ်အထိ ပါဝင်နိုင်ပြီး ယင်းသည် နေ့စဉ် အကြံပြုထားသော စားသုံးမှုပမာဏ၏ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိသည်။ အချို့သော အသားပြားများတွင် ယင်းထက်ပင် ပိုမိုပါဝင်နိုင်သည်။

Deli တူရကီ သို့မဟုတ် ဝက်ပေါင်ခြောက် ၂ အောင်စ ပမာဏတွင် ဆိုဒီယမ် ၅၀၀ မှ ၇၀၀ မီလီဂရမ် ပါဝင်လေ့ရှိပြီး ဆလာမီ (salami) နှင့် ဘိုလော့ဂ်နာ (bologna) ကဲ့သို့သော ဝက်အူချောင်းများတွင်ဆိုလျှင် တစ်ခါစားလျှင် မီလီဂရမ် ၁,၀၀၀ ထက်ပင် ကျော်လွန်လေ့ရှိသည်။ သွေးပေါင်ချိန် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာရခြင်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ အကြောင်းရင်းမှာ ရှင်းလင်းပါသည်။ ဆိုဒီယမ်ပါဝင်မှု များပြားခြင်းက သွေးကြောများကို ကျုံ့စေပြီး နှလုံးက ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ သွေးများရောက်ရှိရန် ပိုမိုအားစိုက်၍ ညှစ်ထုတ်ရသောကြောင့် ဤသို့ ပိုမိုအလုပ်လုပ်ရခြင်းက သွေးပေါင်ချိန်ကို တိုက်ရိုက် မြင့်တက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

၂။ စည်သွပ်ဘူး စွပ်ပြုတ်များ (Canned soups) စည်သွပ်ဘူး စွပ်ပြုတ်များသည် အလွယ်တကူရနိုင်သော အစားအစာအဖြစ် နာမည်ကြီးသော်လည်း ဆိုဒီယမ်ပါဝင်မှုမှာမူ မတူညီသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်နေသည်။ လွယ်ကူမြန်ဆန်ပြီး ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း စည်သွပ်ဘူး စွပ်ပြုတ်များတွင် စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ ဆိုဒီယမ် ပမာဏများ ပါဝင်လေ့ရှိသည်။ တစ်ဘူးလျှင် ဆိုဒီယမ် ၇၀၀ မှ ၁၀၀၀ မီလီဂရမ်အထိ ပါဝင်တတ်ပြီး ယင်းသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူ အများစုအတွက် နေ့စဉ် ကန့်သတ်ထားသော ပမာဏ၏ ထက်ဝက်နီးပါး ရှိသည်။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေ့လယ်စာအဖြစ် စားသုံးလေ့ရှိသည့် အစားအစာတစ်ခုအတွက် ဤပမာဏသည် အလွန်များပြားလွန်းပါသည်။

စွပ်ပြုတ်များကို အထူးသဖြင့် အမြန်အကျိုးသက်ရောက်စေသည်မှာ ၎င်း၏ အရည်ပုံစံကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤထုတ်ကုန်များ၏ အရည်ပုံစံသည် သွေးကြောထဲသို့ ဆိုဒီယမ်ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စုပ်ယူစေပြီး ဆိုဒီယမ်ပါဝင်မှုတူညီသော အစိုင်အခဲ အစားအစာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သွေးပေါင်ချိန်အပေါ် ပိုမိုချက်ချင်း သက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်သည်။ ပါဝင်ပစ္စည်း စာတမ်းများကို ဖတ်ရှုခြင်းနှင့် ဆိုဒီယမ် နည်းပါးသော အမျိုးအစားများကို ရွေးချယ်ခြင်းက အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်မှုကို မစွန့်လွှတ်ဘဲ တကယ့်အပြောင်းအလဲကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။

၃။ အသင့်စား အမြန်စာများ (Fast food) Fast food များသည် သွေးပေါင်ချိန်ကို မြင့်တက်စေသည့် အကြောင်းရင်းများစွာကို အစားအစာ တစ်နပ်တည်းတွင် ပေါင်းစပ်ထားသောကြောင့် အလျင်အမြန် သက်ရောက်မှု ရှိစေခြင်း ဖြစ်သည်။ အဓိက ပြဿနာမှာ ဆိုဒီယမ် အလွန်အကျွံ ပါဝင်ခြင်းဖြစ်ပြီး Fast food တစ်နပ်တည်းတွင် ဆိုဒီယမ် ၂၀၀၀ မှ ၃၀၀၀ မီလီဂရမ်အထိ ပါဝင်နိုင်ရာ ယင်းသည် သင်၏ နေ့စဉ် ကန့်သတ်ချက်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေပါသည်။ ဤသို့ အလွန်အကျွံ ဝင်ရောက်လာမှုကို ခန္ဓာကိုယ်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အတော်လေး ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။

သင့်ကျောက်ကပ်က ဤဆိုဒီယမ်ပမာဏကို စစ်ထုတ်ရန် ရုန်းကန်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင် ရေများ စုပုံလာစေသည်။ ဤပိုလျှံနေသော ရေများက သွေးပမာဏကို တိုးလာစေပြီး သင့်နှလုံးကို ပိုမိုအားစိုက် ညှစ်ထုတ်စေရန် ဖိအားပေးရာ ရလဒ်အနေဖြင့် စားပြီးနောက် နာရီပေါင်းများစွာအထိ သွေးပေါင်ချိန် မြင့်တက်နေနိုင်ပါသည်။ အမြဲတမ်း စားသုံးခြင်း အလေ့အထက အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပြဿနာကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသည်။ တစ်ပတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်ထက်ပို၍ fast food စားသူများသည် လုံးဝမစားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သွေးတိုးရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ၂၇% ပိုများကြောင်း သုတေသနများက ဖော်ပြသည်။

၄။ ဆားကဲသော သရေစာများ (Salty snacks) အာလူးကြော်၊ ကရက်ကာ (crackers) နှင့် အခြားအထုပ်သွင်း သရေစာများကို လူတို့သည် မိမိတို့ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုအများအပြား စားသုံးမိတတ်ကြပြီး ယင်းက ဆိုဒီယမ်၏ ဆိုးကျိုးကို ပိုမိုများပြားစေသည်။ ချစ်ပ်များ၊ ကရက်ကာများနှင့် အချိုပွဲ အမျိုးအစားများစွာတွင် သွေးပေါင်ကို တက်စေနိုင်သော ဆိုဒီယမ်နှင့် ပြည့်ဝဆီ သို့မဟုတ် ထရန်စ်ဆီ (trans fats) များ အများအပြား ပါဝင်ပါသည်။ ဆားနှင့် သန့်စင်ထားသော ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ် ပေါင်းစပ်မှုသည် သွေးပေါင်ချိန် ထိန်းချုပ်မှုကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေပါသည်။

ဤထုတ်ကုန်များသည် များသောအားဖြင့် မြင့်မားသော ဆိုဒီယမ်ကို သန့်စင်ထားသော ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်၊ သကြားဓာတ် အပိုများနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသောကြောင့် သွေးပေါင်ချိန် ထိန်းသိမ်းရာတွင် စိန်ခေါ်မှုများစွာကို ဖန်တီးပေးသည်။ အဖြေမှာ သရေစာများကို လုံးဝရှောင်ကြဉ်ရန် မဟုတ်ဘဲ ဆိုဒီယမ် ထပ်မံထည့်သွင်းမှု နည်းပါးသော ရွေးချယ်မှုများကို ပြုလုပ်ရန်နှင့် ပါဝင်ပစ္စည်း စာတမ်းများကို ပိုမိုသေချာစွာ ဖတ်ရှုရန် ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် တစ်ခါစား ပမာဏထက် များစွာပို၍ မသိမသာ စားသုံးမိတတ်သောကြောင့် ပမာဏ ထိန်းချုပ် စားသုံးခြင်းကလည်း များစွာ အကျိုးရှိစေပါသည်။

အနှစ်ချုပ်အားဖြင့် – အစားအသောက်သည် သွေးပေါင်ချိန်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမဟုတ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကျွန်ုပ်တို့ ချက်ချင်းပြောင်းလဲနိုင်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကူညီပေးနိုင်သော အစားအစာများတွင် ပိုတက်စီယမ်၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သော အဆီများနှင့် ပြုပြင်စီမံမှု အနည်းဆုံး အစားအစာများဟူသော တူညီချက်များ ရှိကြပြီး၊ ဆိုးကျိုးဖြစ်စေသော အစားအစာများမှာမူ အလွယ်တကူ စားနိုင်သော ထုပ်ပိုးမှုများအတွင်း ပုန်းကွယ်နေသည့် ဆိုဒီယမ်နှင့် သန့်စင်ထားသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကြောင့် ဖြစ်သည်။ စူပါမားကတ်နှင့် ထမင်းစားပွဲတွင် သေးငယ်သော်လည်း ပုံမှန်ပြုလုပ်သည့် အပြောင်းအလဲလေးများသည် လူအများစု မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုများပြားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိစေနိုင်ပြီး၊ သွေးတိုးရောဂါကို ထိန်းသိမ်းနေသူ မည်သူမဆိုအတွက် အစားအသောက် ရွေးချယ်မှုသည် အထူးဂရုပြုသင့်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။